کی میدونه قراره چی پیش بیادکی میدونه قراره کجا باشیم و به کجا بریمآخرین بار که اینجا یه مطلبی نوشتم سال 96 بود و چند روز قبل کنکور و الان سال 1401 هستم و چند روز به فارغ التحصیلی دانشگاهم مونده .اینقدر زود میگذره که باورش سخته ، خیلی سختیه روزی بچه بودیم و آرزو میکردیم چشم رو هم بزاریم که این روزا برسه و ببینیم بزرگ میشیم چی میشه ولی الان به اینجا رسیدیم و میگیم : کاش هنوز بچه بودیمبه قول قسمت 15 رادیو چهرازی : بزرگ نشو بچه بخند دوثت دارم :)میدونی اصن شاعر میگه : چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند

دیگه آخرین روزها هم داره سرمیاد و کم کم باید وارد هدف جدی تری به اسم کار و زندگی شد ...تو این میان , بعضی چیزا هستن که شرایط و سخت تر میکنن اونم غم و ناراحتی هایی که از ناکجاآباد سر میرسه ...این روزا خیلی با استرس میخوابم و بیدارم , انگار یکی داره قلبمو جدا میکنه و یه بغضی همه گلومو گرفته ...امیدوارم بگذره این روزا هم , امیدوارم خانوادم دوباره مثه قبل شاد باشه و کسی ازش کم نشه ...آدم تا حس نکنه داره کسیو از دست میده , قدرشو نمیدونه...دوست دارم , پیشمون بمون ❤️